Türkçedeki Ay İsimlerinin Kökenlerini Açıklıyoruz

 Türkçedeki Ay İsimlerinin Kökenlerini Açıklıyoruz
Okunuyor Türkçedeki Ay İsimlerinin Kökenlerini Açıklıyoruz

Türkçe, Ön-Türkçe üzere periyotlarını ve Ana Altay Lisanı üzere kökenleri de sayarsak nitekim çok eski bir lisan. Altay bölgesinde ortaya çıkıp binlerce yıldır farklı coğrafyalarda zenginleşen bu lisan, bugün neredeyse dünyanın her yerinden bir şeyler taşıyor. Bunların büyük bir kısmı ise Anadolu ve Mezopotamya bölgelerinden geçme.

İlgili İçerikler:

Bugün gün, ay ve yıl üzere vakit ölçeklerini çoğunlukla yabancı kaynaklı sözlerle tabir ediyoruz. Gün isimlerinin birçoklarının Farsçadan geldiğini duymuşsunuzdur. Pekala ya ay isimleri? Eminiz onların da kimilerinin öz Türkçe olmadığını fark etmişsinizdir. Biz de hangisinin nereden geldiğini ve manasını kısaca açıklamaya çalıştık. İşte ay isimlerinin kökenleri ve manaları:

Ocak

Yılın birinci ayı ve hasebiyle listemizin de birinci ismi olan ocak, ateş yakılan yer manasıyla büsbütün Türkçe bir sözcük. 1945 yılında Arapça kökenli ‘Kanun’ isminin yerine getirildi.

Şubat

Yılın ikinci ayı olan şubat, ismini İbranicedeki şabat; yani “dinlenme” sözcüğünden alıyor. Türkçeye Süryaniceden geçen şubat, Süryanilerde on birinci ayı söz ediyor.

Mart

“Kapıdan baktırıp kazma kürek yaktıran” ayımızın kökeni Latince. Roma’nın savaş yaradanı Mars’ın isim bakımından farklı bir varyasyonu olan Mart, Türkçeye Yunancadan geçti.

Nisan

Yalancı marttan sonra baharı sahiden göstermeye başlayan nisanın kökeni Akadca. Akadların yılın birinci ayı olarak tanımladığı nisan, Türkçeye Süryaniceden geçti.

Mayıs

Mayıs ismi, farklı varyasyonlarda birçok lisanda miladi takvimin beşinci ayını söz etmek için kullanılıyor. Sıcakların yavaş yavaş geldiği bu ‘bereketli’ ayın ismi, Yunan mitolojisindeki rahmet yaradanı Maya’dan geliyor. Maya, Latinceden lisanımıza geçerek Mayıs halini almış.

Haziran

Aramice’de domuz manasına gelen haziran, Süryanicede sıcak manasına gelir. Bu isim Türkçeye Arapçadan geçmiştir.

Temmuz

Sümer yaradanı Tammuz; doğurganlığı, rahmeti, yenilenmeyi ve baharı simgeler. Sümerceden Akadcaya, Aramiceden Arapçaya geçen bu isim, Türkçeye temmuz olarak geçmiştir.

Ağustos

Ağustos ismi, Roma imparatoru Agustus Sezar’dan gelmektedir. Roma takviminin altıncı ayını söz eden ağustos, Türkçeye Latinceden geçmiştir.

Eylül

Akadlarda ve Aramilerde eylül ayında yapılan hasat şenliğinin ismi Eylül’dü. Daha sonra Süryaniceye geçen bu sözcük, Arapçadan da Türkçeye geçti.

Ekim

Tam manasıyla ‘ekim’ vaktini işaret eden bu sözcük, Osmanlı’da teşrin-i önce olarak kullanılan ismin yerine 1945’de getirilmiştir.

Kasım

Arapça kesme ve bölme manalarını taşıyan bu sözcük, yazla kışı bölen periyot olduğu için bu biçimde isimlendirilmiştir.

Aralık

Tekrar 1945 yılında, kanun-i önce sözcüğünün yerine getirilmiştir. Kökeni Türkçedir.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Yorum Yap
Giriş Yap
Yazı Ekle