İsviçre’de Ötanazi ile Hayatına Son Veren Adamın Son Anları

 İsviçre’de Ötanazi ile Hayatına Son Veren Adamın Son Anları
Okunuyor İsviçre’de Ötanazi ile Hayatına Son Veren Adamın Son Anları

2011 yılında “Ölmeyi Seçmek” isimli belgeselde Peter Smedley’nin ötanazi prosedürüyle kendi hayatında son verdiğini gösteren dakikalar, toplumsal medyada gündem olmuş durumda. Birinci bakışta sağlıklı görünen, lakin çok uzun vakittir ALS hastalığı ile uğraş eden ve artık bu savaşta yer almak istemeyen Peter’ın son dakikaları, sahiden de sarsıcı anlara sahip.

İlgili İçerikler:

Bir insan neden ölmeyi tercih edebilir diye düşünebilirsiniz lakin dünyada hayli sonlu ülkede uygulanan bu sistem, yalnızca güzelleşmenin mümkün olmadığı, hastalığı boyunca büyük acılar içinde kalmış beşerler için uygulanıyor.

Peter her ne kadar mevti seçse de son dakikalarında istediği su, yaşama isteğinin hâlâ orada olduğunu gösteriyor ve bu da görüntüyü daha çarpıcı bir hale getiriyor;

Görüntüyü görüntüleyemiyorsanız buraya tıklayabilirsiniz

Görüntüden da anlayacağınız üzere Peter’a uygulanan ötanazi formülünde onu birinci evvel uykuya, akabinde da vefata sürükleyen bir ilaç veriliyor. Verilen ilaç, bir formda Peter’ın şiddetli bir halde öksürmesine yol açıyor ve o anda Peter, yaşama dürtüsü ile rahat nefes alabilmek için su istiyor. Ne yazık ki Peter’a istediği su verilmiyor, zira o anlarda Peter ilaçtan ötürü yutkunma refleksini kaybetmiş durumda ve şayet su içerse uykuda değil, boğularak acı verici bir formda ölecek.

Ötanazi nedir?

İsmini Latincede eu thanatos’dan (iyi ölüm) alan ötanazi, bir kişinin yahut hayvanın dayanılmayacak şartlarda hayatına kendi isteğiyle son vermesi manasına geliyor. “Doktor yardımı ile intihar” olarak da nitelendirilen bu olayda hastalara faal ve pasif olmak üzere iki farklı metot uygulanıyor.

Birçok ülkede yasal olan pasif ötanazi, makinelere bağlı fakat tedaviye cevap vermeyen hastalarda ömür takviye ünitesinin kesilmesi olarak nitelendiriliyor.

Faal ötanazi ise tedavisi yahut dermanı olmayan bir hastalık ya da ruhsal sorun sebebiyle hayatlarına devam etmek istemeyen hastalar için uygulanıyor.

Ötanazinin kabul edilmesi için çok uzun bir süreçten geçmek gerekiyor

Bugüne kadar büyük tartışmalara yol açan ötanazi, isteyen herkesin başvurabileceği tipten bir prosedür değil. Ötanazi için hastaların tıpkı Peter üzere, önemli manada büyük ve tedavisi olmayan bir hastalığa sahip olması gerekiyor.

Doğal olay yalnızca bununla bitmiyor. Ötanaziye başvuran hastalar, amansız bir hastalığa sahip olsalar bile fikirlerinin değişebilmesi için ruhsal terapiye alışılmış tutuluyor. Tabipler, hastanın yaşamayı isteme mümkünlüğünün %1 olduğunu bilseler dahi bu talihi kabul ediyor ve birinci evvel bu karardan vazgeçmek için, hastanın kararlı olduğunu anladıktan sonra da mevte olabildiğince güzel bir mental sıhhatle yürümeleri için yardımda bulunuyor.

Ötanazi, bugün dünyada yalnızca birkaç ülkede yasal olarak uygulanabiliyor

Ötanazi kavramı, bilhassa İslam dininde büyük reaksiyonla karşılaşan bir usul. Bu yüzden de nüfus çoğunluğunun müslüman olduğu ülkelerde bu türlü bir tekniğe asla müsaade verilmiyor. Örneğin ülkemizde ötanaziye yardım eden tabipler, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’na nazaran taammüden adam öldürmek hatasıyla müebbet mahpus cezasına çarptırılıyor.

Hollanda, ötanaziye yasal olarak müsaade veren birinci ülke. Peter Smedley’e ötanazi uygulanan klinik Dignitas ise İsviçre’de bulunuyor. Bu sistemi yasal olarak uygulayan öteki ülkelerin ortasında ABD, Fransa, Yeni Zelanda, Avustralya, Kolombiya, İspanya, Belçika ve Hollanda bulunuyor.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Yorum Yap
Giriş Yap
Yazı Ekle