His Seline Sürükleyen Attila İlhan’ın Aşk Şiirleri

 His Seline Sürükleyen Attila İlhan’ın Aşk Şiirleri
Okunuyor His Seline Sürükleyen Attila İlhan’ın Aşk Şiirleri

Attila İlhan 1925 yılında, şimdi gencecik olan cumhuriyette doğdu. Cumhuriyetin birinci yılları, onun da hayatının birinci yıllarıydı. Herkes onu şiirleriyle biliyor fakat o aynı vakitte bir düşünür, senarist, romancı, gazeteci, deneme müellifi ve eleştirmendir. Hukuk fakültesi mezunu olmasına karşın gönlünü edebiyata kaptırmış ve pek çok farklı alanda sayısız eser vermiş biridir Attila İlhan.

İlgili İçerikler:

Attila İlhan, hayatı boyunca Avrupa’nın pek çok kentini gezmiş ve oralarda yaşamıştır. Türk edebiyatına aslında hakim olan İlhan, öteki ülkelerin de edebiyatından beslenerek sonunda kendi eşsiz şeklini oluşturmuştur. Kime sorsanız kesinlikle favori bir Attila İlhan şiiri vardır. Çünkü o, hepimizin yüreğine bir formda dokunmayı başarmıştır. Hepsinden bahsetmek mümkün değil lakin gelin kimi Attila İlhan şiirlerini görelim ve sözlerin büyüsünü hissedelim.

En sevilen Attila İlhan aşk şiirleri:

Ben Sana Mecburum
Üçüncü Şahsın Şiiri
Aysel Git Başımdan
Böyle Bir Sevmek
Belki Gelmem Gelemem
Adımla Nasıl Berabersem
Jilet Yiyen Kız

Haziranın mavi benekli çocuklarına: Ben Sana Mecburum

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh üzere aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum
Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu kent o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun
Sevmek kimi vakit rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü birdenbire yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi vakit ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Fatihte fakir bir gramafon çalıyor
Eski vakitlerden bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun
Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında tahminen zor
Ayıpsız ancak ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip isminle başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor bilinmeyen denizlerin
Hayır diğer türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.

Bir roman üzere biten akşamlar: Üçüncü Şahsın Şiiri

gözlerin gözlerime değince
felaketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp üzere bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu ağlardım
ne vakit Maçka’dan geçsem
limanda daima gemiler olurdu
ağaçlar kuş üzere gülerdi
bir rüzgar aklımı alırdı
sessizce bir cigara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felaketim olurdu ağlardım
akşamlar bir roman üzere biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum üzere giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felaketim olurdu ağlardım

Olmayacak bir aşkın ağıdı: Aysel Git Başımdan

Aysel git başımdan ben sana nazaran değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem berbatım karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum
benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
dağıtır gecelerim sarışınlığını
uykularımı uyusan nasıl korkarsın
hiçbir dakikamı yaşayamazsın
Aysel git başımdan ben sana nazaran değilim
benim için kirletme aydınlığını
hem berbatım karanlığım biraz çirkinim
Islığımı denesen çabucak düşürürsün
gözlerim hızlandırır tenhalığını
yanlış kentlere götürür trenlerim
ya ölmek ustalığını kazanırsın
ya kaygı biriktirmek yetisini
acılarım yeterlice bol gelir sana
sevincim bir türlü tutmaz sevincini
Aysel git başımdan ben sana nazaran değilim
ümitsizliğimi olsun anlasana
hem berbatım karanlığım biraz çirkinim
sevindiğim anda sen üzülürsün
sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş
uzak yalnızlık limanlarına
aykırı bir yolcuyum dünya geniş
büyük bir kulak çınlıyor içimdeki
çetrefil seyahatim kesinleşmiş
sakın öteki bir şey getirme aklına
Aysel git başımdan ben sana nazaran değilim
ölümüm birden olacak seziyorum
hem berbatım karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan seni seviyorum

Ömürlük sevdalar: Bu türlü Bir Sevmek

ne bayanlar sevdim aslında yoktular
yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
azıcık okşasam güya çocuktular
bıraksam dehşetten gözleri sislenir
ne bayanlar sevdim aslında yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir
hayır sanmayın ki beni unuttular
hala arasıra mektupları gelir
gerçek değildiler birer umuttular
eski bir müzik tahminen bir şiir
ne bayanlar sevdim zati yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir
yalnızlıklarımda elimden tuttular
uzak fısıltıları içimi ürpertir
sanki gökyüzünde bir buluttular
nereye kayboldular artık kimbilir
ne bayanlar sevdim esasen yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir.

Karanlıkta mevt hakkı: Tahminen Gelmem Gelemem

Sen istinyede bekle ben burdayım
İçimde köpek üzere havlayan yalnızlığım
Çünkü ben buradayım karanlıktayım
Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor
Şarabım bütün ekşi suyum soğuk
Yanımda olmadın mı seni daha bir çok seviyorum
Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin
Yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç
Karanlık adamlar hüvviyetini sordu mu
Ben senin olmadığını arıyorum
Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git
Bana ilişkin ne varsa hepsi seni korkutuyor sana ilişkin ne varsa
Hiçbiri benim değil
Belki ölmek hakkımı kullanıyorum
Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git
Belki gelmem gelemem 5 dakika bekle git

Gerçekleri görmenin aydınlığı: Adımla Nasıl Berabersem

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
koşar üzere yürüyüşün
karanlıkta bir ışık üzere aydınlık gülüşün
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
karanlık boşluklarında akıp giderken zaman
adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye
gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
koltuğumuzun altında birer dinamit üzere kellemiz
ve sonra her vakit her ölümlüye
aynı kurallar altında kısmet olmayan
gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın

Gagaları zehirli kumrular: Jilet Yiyen Kız

o kızı nerede nasıl görsem
aklımı başımdan alır ağzı
saçları şıra köpüğü desem
kaşları bıçak izi kırmızı
yakut pulları mı? bu ne görkem
kanlı gözbebeklerindeki yazı
beni nasıl büyüledi bilmem
kirpikleri örümcek kırmızı
kızıl demirden bir ünlem
salınması yangın yalnızı
korkmasam öpmeye eğilsem
dişleri elektrik kırmızı
çarpılmışım başım sersem
sevdim jilet yiyen kızı
göğsündeki kumrulara değsem
gagaları zehirli kırmızı
gece gündüz tek düşüncem
kasıklarımdaki ince sızı
artık kimseyle sevişemem
anladım sevişmek kırmızı
jilet yiyen kız merih’li gecem
birlikte bulacağız belâmızı
sonumuz kuşkusuz cehennem
kırmızı kırmızı kırmızı

Türk edebiyatına unutulmaz şiirler kazandıran Türk şairi Attila İlhan imzalı en sevilen şiirlerden kimilerine yer verdik. Elbette, şairin daha sayısız şiiri var. Listemizde olmasını istediğiniz favori Attila İlhan şiirlerinizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Yorum Yap
Giriş Yap
Yazı Ekle