Apansızın Kendinizi İçinde Bulacağınız Paradokslar

 Apansızın Kendinizi İçinde Bulacağınız Paradokslar
Okunuyor Apansızın Kendinizi İçinde Bulacağınız Paradokslar

Yaşadığımız hayat devamlı ileri hakikat seyreden düz bir çizgi olarak görülebilir. Lakin hepimiz biliyoruz ki hayat dediğimiz aslında sayısız yan yolu ve zikzakları olan uzun ve güçlü bir maratondur. Bu nedenle içinde pek çok paradoks barındırır. Hakikat görünmesine karşın içinde çelişkiler barındıran paradokslar hayatımızın her alanında karşımıza çıkar ve bunlarla nasıl uğraş ettiğimiz bizim yolumuzu belirler.

İlgili İçerikler:

Paradoksların temelinde, muvaffakiyet için o muvaffakiyetin yararlarından uzak kalmak yatar. Yani acısız bir hayat için acı çekmelisiniz. Başlar biraz karıştı değil mi? Gelin hayatta içine düşebileceğiniz ve güzel bir formda uğraş ederseniz tahminen de muvaffakiyetinizin gerisindeki sır olacak paradokslara yakından bakalım.

Apansızın kendinizi içinde bulacağınız paradokslar:

  • Ne kadar yüksekteyseniz o kadar sert düşersiniz.
  • Başarısızlık başarıyı doğurur.
  • Daha berbat şeyleri önlemek için berbat şeyler yapmak gerekir.
  • Yaşamak için ölmek zorundayız.
  • Her şeyi kabul ederseniz hiçbir şeye sahip olamazsınız.
  • Tartışmacılar kimseyi ikna edemez.
  • Zahmetsiz üzere görünenler, en çok gayret sarfedilenlerdir.
  • “Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir.”
  • Her şey bir anda büyür.
  • Çok çalışmak, az çalışmaktır.
  • Hızlanmak için yavaşlamak gerekir.
  • Para olmadan para kazanamazsınız.

Ne kadar yüksekteyseniz o kadar sert düşersiniz:

İkarus balmumundan kanatlara sahiptir, tek yapması gereken Güneş’e fazla yaklaşmamaktır. Lakin o uçmanın büyüsüne kapılır, Güneş’e yaklaşır ve kanatları eridiği için yere çakılır. Hayatta başarılı epey kaybedeceğiniz şeylerin sayısı da artar. Tıpkı durum bir şeylere sahip olarak memnun epey da geçerlidir. Yani azdan az, çoktan çok sarfiyat. Milyon dolarlık bir şirketle milyar dolarlık bir şirketin iflas etmesi ortasındaki fark da budur.

Başarısızlık başarıyı doğurur:

Hoş bir hayal olsa da kimse birinci denemesinde başarılı olamaz. Denedikçe daha fazla başarısız olur fakat her başarısızlıkta bir şeyler öğrenir yani deneyim kazanırsınız. Kazandığınız deneyim ise sonunda başarıyı getirir. Samuel Beckett’in dediği üzere “Hep denedin, daima yenildin. Olsun. Yeniden dene, tekrar yenil. Daha güzel yenil.” Sonunda yenilmeyene kadar yenilin.

Daha makûs şeyleri önlemek için makus şeyler yapmak gerekir:

Kolay bir örnekten ilerleyelim; bir bağlantınız var, mutsuzsunuz ve günden güne daha da mutsuz oluyorsunuz lakin ayrılmak acı vereceği kaçınıyorsunuz. Ayrılın, mutsuz olun ve böylelikle daha çok mutsuz olmaktan kurtulun. Benzeri bir durumu sinemalarda de sık sık görürüz. Milyonlarca günahsızın hayatını kurtarmak için bazen bir günahsızın ölmesi gerekir. Çok daha büyük ziyanları önlemek için bazen az da olsa ziyan görmek gerekir.

Yaşamak için ölmek zorundayız:

Yaşıyoruz. Bunu nereden biliyoruz? Zira meyyit değiliz. Yani yaşıyor olmak için sonunda ölmemiz gerekiyor. Sonunda mevt olmayan bir hayatta yaşadığımızdan bahsedebilir miydik? Her akşam hava kararmıyor olsa aydınlıktan kelam etmek ne kadar mantıklı olurdu? Bir gün emekli olmayacaksak çalışmanın ne manası var? Yani bir şeyin sonunu kabul etmek, o şeyin varlığının delilidir. Bunun değerini bilmek ise bizi insan yapar.

Her şeyi kabul ederseniz hiçbir şeye sahip olamazsınız:

İnsanın hayatını aldığı kararlar belirler. Karşımıza sayısız fırsat çıkar. Fırsatları kaçırmak istemez ve hepsini kabul edersek sonunda elimizde hiçbir şey olmadığını görürüz. Zira amaçlar ve kurallar çerçevesinde ilerlemezsek tahminen hayalimizdeki fırsatı kaçırmış olacağız. Bu nedenle ‘Hayır.’ demeyi öğrenmeli ve amaçlarınızla kurallarınıza uymayan durumlardan kaçınmalısınız.

Tartışmacılar kimseyi ikna edemez:

Karşı tarafa bir şey kabul ettirmek için tartışma yapmak gerekebilir. En sıkı tartışmacılar birden fazla vakit hisleriyle hareket etmeye başladıkları için asla karşı tarafı ikna edemezler. Âlâ bir iknacı ise tartışmak yerine düşünür, müşahede yapar, sorular sorar ve bir bakmışsınız karşı tarafı ikna edivermiş.

Zahmetsiz üzere görünenler, en çok gayret sarfedilenlerdir:

Kaliteli, hoş, başarılı şeyler fazla dikkat çekmezler. Zira o kadar yeterlidirler ki hayatın olağan akışına yakışırlar. Hepimiz biliyoruz ki uygun olan şeyler, en büyük emek gerektirenlerdir. Örneğin; dışarı çıkarken saçınıza doğal bir görünüm vermek kaç saatinizi alıyor? Haberim yokmuş üzere çek fotoğraflarını çekmek ne kadar da sıkıntı değil mi? Kolaylığı büyüsü, ardındaki görünmez eforda saklıdır.

“Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir.”

Sokrates tarafından söylenmiş olan “Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir.” kelamını hepimiz biliriz. Bu kelamın altında yatan mana şudur; insan o kadar az şey bilir ki ne kadar çok şey öğrenirse ne kadar az şey bildiğini lakin o vakit fark eder. Yeni şeyler öğrendikçe bilginin sonsuzluğunu öğreniyor ve aslında pek de bir şey bilmediğinizi fark ediyorsunuz. En düzgünü aşam uzunluğu öğrenme sistemidir.

Her şey bir anda büyür:

Kolay bir örnekle gidelim; tırnaklarınız nasıl büyüyor? Her gün makul bir ölçüde büyüyor ve sonunda sizi rahatsız edecek noktaya gelince kesiyorsunuz. Lakin hiçbir vakit tırnaklarım uzuyor demezsiniz, tırnaklarım uzamış dersiniz. Her gün belli bir ölçü kazanan şirket lakin milyar dolarlık sermayeye sahip olunca fark edilir. Her gün büyümemize karşın başımızda bir beyaz saç gördüğümüzde yaşlandığımız fark ederiz. Yani büyüme bir anda fark edilir.

Çok çalışmak, az çalışmaktır:

Girmeniz gereken bir imtihandan bir ay evvel çalışmaya başlarsanız o geniş mühletin rahatlığı sizi rehavete düşürür. Daha çok var diye diye çalışmalarınız verimsiz olur. Tıpkı durum iş dünyasında bir proje teslim etmeniz gerektiğinde de geçerli. Halbuki o iş için harcanması gereken gerçek süreyi bulmak ve o mühlet boyunca tam kapasite çalışmak çok daha verimlidir. Bazen günlerce süren bir işin tam konsantre olduğunuzda birkaç saatte tamamlandığını görebilirsiniz.

Hızlanmak için yavaşlamak gerekir:

Bir girişimcisiniz ve yeni bir start-up projesine başladınız. Her şey yolunda gidiyor fakat bir türlü o aklınızda ivmeyi kazanamadınız. İşte tam o anda durursunuz. Etrafınıza, iş arkadaşlarınıza, ortaklarınıza, müşterilerinize, kaynaklarınıza ve amaçlarınıza bakarsınız. O kadar hızlanmıştınız ki sizi dolandıran ortağınıza, tembel çalışanınıza, yetersiz kaynağınıza ya da uzaklaşmakta olan müşterinize dikkat etmediniz. Ancak artık durduğunuz için tüm bunları görebilir ve düzelterek çok daha süratli bir formda yolunuza devam edebilirsiniz.

Para olmadan para kazanamazsınız:

Dolar ne hoş arttı ya vaktinde on bin liralık alan güçlü oldu. Pekala ya 1 milyon liralık dolar alan? On modül eserle teşebbüs dünyasına giren ne kazandı, bin kesim eserle giren ne kazandı? Para, parayı çeker. Para kazanmak için paranız yani sermayeniz olması gerekiyor. David Rockefeller’ın dediği üzere “Bana birinci milyon dolarımı nasıl kazandığımı sormayın, geri kalan hepsinin hesabını verebilirim.” Kıymetli olan birinci milyonu bulmaktır.

Kabul ettiğiniz ve buna nazaran uğraş ettiğiniz sürece başarılı olabileceğiniz birtakım paradokslardan bahsettik ve bu durumların zorlayıcı yanlarını anlattık. Anlattıklarımıza misal paradoksları yorumlarda paylaşabilirsiniz.

Bu Yazı İçin Ne Düşünüyorsun?

Yorum Yap
Giriş Yap
Yazı Ekle